یک روزنامه نگار سیبیل کلفت می گوید: اوا! خدا آن روز را نیاورد مگر از جان و مال و ناموس و زندگی‌مان گذشته‌ایم؟

 

یک متخصص فناوری‌های نوین می‌گوید: همه‌مون را می‌ذارن سینه دیوار، نفری یه گلوله خرجمون می‌کنند به چه قشنگی! بعدش هم می‌گن حیف همون یه گلوله!

 

یک کارشناس ارشد غذاهای دریایی عقیده دارد: روزی که دنیا بیفتد دست این ضعیفه‌ها، ارکان نظام‌های دموکراتیک مرد مدار، به لرزه می‌افتد. روز اول مردها را کنج خانه‌ها به امر خطیر «بشور و بساب» می‌گمارند، خودشان به خیابان‌ها می آیند یک رفراندوم راه می‌اندازند که تنها زن‌ها در آن حق رای دارند. بعد نتیجه شمارش آرا با نظارت شوراهای یک روزه این می‌شود که ۹/۹۹ درصد رای دهندگان به خروج آقایان از حاکمیت رای می دهند!

 

آن یک دهم درصد را هم برای افه دموکراسی کنار می‌گذارند.

 

کامران خان همسایه مامانم اینها ضمن اشاره به انقراض حکومت‌های زن سالار در هزاره‌های پیشین و مسبوق به سابقه بودن شکست‌های مکرر زنان در اداره امور مملکتی فرایند سپردن امور به ضعیفه‌ها را فرآیندی از پیش شکست خورده می‌داند.

 

اما خواهر یک کودک فهیم می‌گوید: آهای! آقایان! بیچاره همین حالا هم دنیا دست زنان می‌باشد، (شما توی باغ نمی‌باشید!)